Nasiona lnu, podane per se do wewnątrz w stanie rozdrobnionym, drażnią nieznacznie ściany jelit, pobudzają ruchy perystaltyczne, spulchniają masy kałowe wskutek pęcznienia śluzu i powodują wypróżnienie. Pewne znaczenie ma linamaryna uwalniająca śladowe ilości cyjanowodoru, który hamuje wzrost drobnoustrojów jelitowych – pisze prof. Aleksander Ożarowski, znawca roślin leczniczych i farmaceuta.
Siemię lniane
(Semen Lini) zawiera bardzo dużo substancji śluzowych i oleistych, białko w bardzo korzystnym zestawie aminokwasów, mikroelementy (szczególnie
cynk), lecytynę oraz wiele innych substancji. Siemię lniane w układzie pokarmowym działa łagodząco przy bardzo wielu objawach, czasami nawet przeciwstawnych.
Stosowane jest przy biegunkach lub
zaparciach, a także zapobiegawczo, dla zapewnienia prawidłowej perystaltyki jelit. Szczególnie cenione jest przy wszelkich nieżytach i nadkwasocie, a nawet wrzodach.
Śluz zawarty w nasionach lnu charakteryzuje się dużą lepkością i odpornością na czynniki hydrolizujące. Po podaniu doustnym powleka on przełyk i ściany żołądka, utrzymuje się w nim długo i chroni przed związkami drażniącymi, zwłaszcza przed bezpośrednim zetknięciem z silnym kwaśnym sokiem żołądkowym.
Oleum Lini jest źródłem glicerydów nienasyconych kwasów tłuszczowych, nazywanych witaminą F. Olej ten łatwo resorbuje się w przewodzie pokarmowym, obniża poziom cholesterolu we krwi oraz działa regenerująco na skórę.
Proponujemy:
Gastro Protect
